โลกของชิอิคาวะดูเป็นสังคมนิยมหรือเปล่า?

ถ้าจะพิจารณาว่าสังคมหนึ่งเป็นสังคมนิยมหรือไม่ ต้องดูว่าใครเป็นเจ้าของที่ทำงานและเครื่องมือ และใครกำหนดวิธีใช้ การรับเงินที่ช่องบริการอย่างเดียวตอบไม่ได้ ฉากที่ชิอิคาวะหยิบป้ายงานถอนหญ้าก็ไม่ได้บอกว่าใครเป็นเจ้าของที่ดินหรือเครื่องมือ

คุณชุดเกราะสั่นกระดิ่งที่ช่องรับงาน ผู้คนก็มารวมตัวกัน ระหว่างที่บอกว่าใครมาก่อนได้ก่อน ชิอิคาวะหยิบป้ายงานถอนหญ้าด้วยตัวเอง

ชิอิคาวะหยิบป้ายด้วยตัวเอง แต่เป็นระบบใครมาก่อนได้ก่อน ป้ายที่เลือกได้จึงขึ้นอยู่กับคนที่มาถึงก่อนด้วย งานไม่ได้ถูกกำหนดด้วยความต้องการของชิอิคาวะเพียงอย่างเดียว

หลังถอนหญ้าหรือปราบสัตว์ประหลาด คนทำงานจะรับถุงค่าตอบแทนที่ช่องบริการ วันหนึ่งเมื่อพบว่ามีหญ้าอันตรายปนอยู่ในงาน คุณชุดเกราะที่ช่องบริการบอกว่าครั้งนี้จะเพิ่มค่าตอบแทน

กล่องที่ร้านหนังสือเก่ามีป้ายบอกว่าใบรับรองทำให้ค่าตอบแทนเพิ่มขึ้น หนังสือสอบถอนหญ้าและหนังสือเกี่ยวกับการปราบสัตว์ประหลาดก็วางอยู่ด้วยกัน

เมื่อมีหญ้าอันตรายปนอยู่ในงาน คุณชุดเกราะที่ช่องบริการแจ้งว่าจะเพิ่มค่าตอบแทน ใบรับรองก็ทำให้เงินเพิ่มขึ้นเล็กน้อยเช่นกัน แต่เรื่องไม่ได้บอกว่าคนที่ช่องบริการเป็นคนกำหนดจำนวนเงิน หรือเพียงแจ้งกฎที่มีอยู่แล้ว คนจ่ายเงินกับคนตั้งกฎอาจไม่ใช่คนเดียวกัน

คุณชุดเกราะเพิ่มค่าตอบแทนให้กับงานที่มีหญ้าอันตรายปนอยู่ เขาอธิบายว่าปกติหญ้านี้ไม่ควรอยู่ตรงนั้น และถ้าปล่อยไว้บริเวณรอบ ๆ จะเสียหาย

เงินที่เพิ่มขึ้นดูเป็นการตอบแทนคนทำงาน แต่ฉากนี้ไม่ได้บอกว่าหญ้าอันตรายมาอยู่ตรงนั้นได้อย่างไร หรือจะเตือนคนที่มาทำงานที่เดิมครั้งหน้าอย่างไร การจ่ายเงินหลังเจออันตราย กับการลดอันตราย เป็นคนละเรื่อง

ฮาจิวาเระถามชิอิคาวะว่าเก็บเงินซื้อบ้านหรือเปล่า ชิอิคาวะจึงให้ดูจดหมายแจ้งว่าชนะรางวัลชิงโชคโยเกิร์ต เรื่องยังวาดภาพเขาถือกุญแจด้วย

การอยู่บ้านหลังใหญ่ไม่ได้พิสูจน์ว่าชิอิคาวะได้เงินมาก และไม่ได้พิสูจน์ว่ามีระบบแจกบ้านให้ทุกคนเท่า ๆ กัน บ้านหลังนี้มาจากทางอื่นที่ไม่ใช่ช่องรับงาน

คุณชุดเกราะวางชุดนอนที่ทำเอง ติดราคา และขายจนหมด จากนั้นก็ถือป้ายกลับอย่างดีใจ ในเมืองยังมีร้านสระผม และชีซ่าก็ทำงานที่ร้านโร่ว

ในกลุ่มคุณชุดเกราะ มีคนจ่ายค่าตอบแทนให้คนทำงาน และมีคนตั้งราคาของที่ตัวเองทำแล้วขาย การส่งถุงเงินที่ช่องบริการกับการตั้งราคาสินค้าเป็นคนละเรื่อง มองแค่ช่องบริการจึงอธิบายการซื้อขายทั้งหมดในเมืองไม่ได้

หลังปราบสัตว์ประหลาด รักโกะยื่นถุงค่าตอบแทนให้ฮาจิวาเระ ฮาจิวาเระปฏิเสธก่อน แต่รักโกะบอกว่าฮาจิวาเระเป็นคนปราบ จึงชวนให้รับไว้

ช่องบริการส่งถุงเป็นค่าตอบแทนของงาน รักโกะก็ส่งถุงให้ฮาจิวาเระ แต่บอกว่าให้รับไว้เพราะฮาจิวาเระเป็นคนปราบสัตว์ประหลาด แม้ถุงจะดูเหมือนกัน ใครให้ใครและให้เพราะอะไรกลับต่างกัน

เมื่อมีช่องรับงานและช่องจ่ายค่าตอบแทน อาจรู้สึกเหมือนมีใครมองดูชีวิตทั้งหมด แต่ฉากที่ตรวจสอบในที่นี้ไม่แสดงระบบเฝ้าดูผู้อยู่อาศัย หรือการลงโทษคนที่ไม่ทำตามกฎ แค่มีช่องบริการยังไม่พอจะเรียกว่าเป็นสังคมเฝ้าระวัง

สิ่งที่ชวนกังวลอยู่บ้างคือเราไม่เห็นคนตั้งกฎค่าตอบแทน เราเห็นชิอิคาวะเลือกป้าย ถอนหญ้า และรับถุง แต่ไม่เห็นว่าเงินในถุงถูกกำหนดอย่างไร

ตอนเริ่มงาน ชิอิคาวะหยิบป้าย ที่ช่องรับค่าตอบแทน คุณชุดเกราะแจ้งว่าจะเพิ่มเงิน ในร้าน คุณชุดเกราะอีกคนตั้งราคาสินค้า ส่วนบ้านของชิอิคาวะได้มาจากการชิงโชค แม้อยู่ในเมืองเดียวกัน วิธีเลือกและวิธีกำหนดเรื่องต่าง ๆ ก็เปลี่ยนไปตามแต่ละฉาก

ชิอิคาวะเลือกป้ายงานได้ แต่ยังไม่รู้ว่าเปลี่ยนกฎค่าตอบแทนได้ไหม คุณชุดเกราะตั้งราคาของที่ตัวเองทำ การเลือกงานกับการตั้งราคาของตัวเองเป็นการเลือกคนละแบบ ใครเลือกแบบไหนได้ขึ้นอยู่กับคนและงาน

คนหยิบป้ายงาน คนจ่ายค่าตอบแทน และคนตั้งราคาสินค้า ต่างทำคนละอย่าง ชิอิคาวะเลือกป้ายด้วยตัวเอง ส่วนคุณชุดเกราะตั้งราคาสินค้าของตัวเอง

เรายังไม่รู้ว่าใครเป็นเจ้าของที่ดินและเครื่องมือ หรือใครตั้งกฎค่าตอบแทน ฉากเหล่านี้ก็ไม่แสดงระบบเฝ้าดูหรือลงโทษผู้อยู่อาศัย จึงสรุปไม่ได้ว่าเมืองนี้เป็นสังคมนิยมหรือสังคมเฝ้าระวัง ป้ายที่ชิอิคาวะหยิบ ป้ายราคาของคุณชุดเกราะ และถุงที่รักโกะส่งให้ ต่างมีวิธีตัดสินใจไม่เหมือนกัน