มีใครมาที่บ้านบ้าง?

ชิอิคาวะเอาหนังสือแจ้งว่าได้รางวัลจากการชิงโชคของโยเกิร์ตให้ฮาจิวาเระดู แล้วถือกุญแจยิ้ม บ้านหลังนี้ไม่ได้ซื้อมาด้วยเงินเก็บ

พอพูดถึงบ้าน เรามักสนใจว่าได้มาอย่างไร ครั้งนี้ลองดูว่าหลังจากนั้น บ้านถูกใช้อย่างไรบ้าง

ฮาจิวาเระกับอุซางิพูดว่า “ขอรบกวนนะ” แล้วเข้ามาในบ้านของชิอิคาวะ ทั้งสองเอาเครื่องรางที่ช่วยกันทำเพื่อขอให้สอบผ่านมาให้ชิอิคาวะ

อีกวันหนึ่ง ทุกคนกินราเมงโร่วทำที่บ้านที่ชีซ่าทำกันในบ้านทรงโดม ชีซ่าบอกว่ารสชาติอาจต่างจากของอาจารย์นิดหน่อย แต่ก็มีเสียงบอกว่าเกือบจะเหมือนที่ร้านแล้ว

ทั้งสองวัน เจ้าของบ้านคือชิอิคาวะ แต่คนที่ทำเครื่องราง และคนที่ทำราเมง เป็นฝั่งที่มาหา บ้านดูเหมือนจะเป็นที่ที่ทุกคนเอาของมาแบ่งกัน มากกว่าเป็นที่ที่เจ้าของทำอะไรสักอย่าง

ตอนเช้า ชิอิคาวะมาที่ถ้ำที่ฮาจิวาเระอยู่ ทางเข้าเป็นซุ้มโค้งที่เปิดโล่ง ไม่มีประตู จากข้างนอกมองเห็นฮาจิวาเระนอนอยู่ข้างใน

ชิอิคาวะถือขนมรูปร่างคล้ายฮาจิวาเระมาด้วย พอถูกถามว่าเป็นของฉลองระดับ 5 หรือเปล่า ก็พยักหน้า

การไปมาหาสู่ไม่ได้เป็นทางเดียว ที่ทุกคนมารวมกันที่บ้านชิอิคาวะเท่านั้น ตอนเอาของฉลองไปให้ ชิอิคาวะเป็นฝ่ายไปหาที่ถ้ำ บ้านทรงโดมกับถ้ำที่ไม่มีประตูดูต่างกันมาก ถึงอย่างนั้น ทั้งสองที่ก็เป็นบ้านที่มีคนมาหา

การฉลองระดับ 5 ของชิอิคาวะจัดข้างโต๊ะตอไม้ คุริมันจูทำเครื่องดื่มฉลองสูตรพิเศษด้วยคาลพิสผสมโซดาให้

วันที่แอบตามอุซางิไปเพื่อหาบ้าน ทั้งสองคนไปถึงที่ที่สิ่งมีชีวิตสวมหมวกลูกโอ๊กกำลังเต้นรำ แต่สุดท้ายก็คุยกันว่า “ไม่ใช่ ‘บ้าน’ นะ” แล้วจบไป

การฉลองดูเหมือนไม่จำเป็นต้องใช้บ้านของใคร ในตอนนี้ก็ยังไม่เห็นที่อยู่ของอุซางิ ไม่รู้ว่าไม่มีบ้าน หรือแค่ไม่ได้วาดไว้ แต่อุซางิที่ไม่เห็นที่อยู่ ก็เป็นฝั่งที่ทำเครื่องรางแล้วมาหาที่บ้านชิอิคาวะ

บ้านที่ได้จากการชิงโชค กับถ้ำที่ไม่มีประตู ความต่างของที่อยู่ดูแล้วก็รู้ทันที แต่พอเอาฉากการไปมาหาสู่มาเรียงกัน บ้านถูกใช้เป็นที่ที่คนมาหาและเอาของมาแบ่งกัน มากกว่าเป็นที่ที่เจ้าของเก็บตัวอยู่

ถึงอย่างนั้น ถ้าที่ที่คนมารวมกันเป็นบ้านเดิมทุกครั้ง หน้าที่ให้ใช้สถานที่ก็อาจตกอยู่กับคนเดิม ในฉากครั้งนี้ ที่ถ้ำก็มีคนมาหา เลยยังบอกไม่ได้ว่าเอียงไปทางใดทางหนึ่ง ครั้งหน้าที่อ่านฉากบ้าน ลองดูว่าใครเป็นคนพูดว่า “ขอรบกวนนะ”