คุณชุดเกราะกระเป๋าสะพาย เปลี่ยน “สิ่งที่ชอบ” เป็นงานได้อย่างไร?

คุณชุดเกราะกระเป๋าสะพายชอบของน่ารัก และขายกระเป๋าสะพายใบเล็กกับชุดนอนที่ทำเอง

กระเป๋าสะพายเป็นของที่คนทำเองก็รู้สึกว่าน่ารักนี่เอง ถ้าดูของในร้านแค่จากราคา ก็อาจมองข้ามรสนิยมแบบนี้ไป

ถึงอย่างนั้น ชอบก็ใช่ว่าจะขายได้ ถ้าเป็นงานทำมือในโลกจริง ก็ต้องเสียแรงหาวัตถุดิบหรือทำใหม่ด้วย คุณชุดเกราะหาวัตถุดิบจากที่ไหน และตั้งราคาอย่างไรนะ

การที่ทำแล้วสนุก กับการขายต่อไปได้เรื่อยๆ ระหว่างสองอย่างนี้น่าจะมีงานที่เรายังมองไม่เห็นอยู่ ฉันไม่อยากสรุปง่ายๆ ว่า “ได้ทำงานที่ชอบก็มีความสุข” แต่อยากรู้ว่ากว่าของจะมาวางขายผ่านอะไรมาบ้าง

ในการซื้อของ มีคนจ่ายเงิน และมีคนทำของมาขาย พอเห็นคุณชุดเกราะกระเป๋าสะพาย ก็อยากคิดเรื่องงานจากฝั่งคนทำด้วย ไม่ใช่แค่ฝั่งคนซื้อ

กระเป๋าสะพายเป็นของชิ้นเล็กน่ารัก และเป็นของที่ใครสักคนทำขึ้นด้วย ถ้าตามดูไปถึงแรงงานและรสนิยมของคนที่ทำ งานในโลกนี้ก็จะดูกว้างขึ้นอีกนิด