ขนมที่มีคำยินดีอยู่ด้วย
ชิอิคาวะถือขนมรูปร่างคล้ายฮาจิวาเระไปหา พอถูกถามว่าเป็นของฉลองระดับ 5 หรือเปล่า ก็พยักหน้า
ขนมที่ได้ตอนหิว กับขนมที่ได้เป็นของฉลองการสอบผ่าน ต่อให้เป็นของอย่างเดียวกัน ความดีใจก็น่าจะต่างกัน เพราะรู้ว่าอีกฝ่ายนึกถึงเรา
การให้ของ กลายเป็นเหตุผลให้ได้พบกัน
เวลาลังเลว่าจะพูดอะไรดี ถ้ามีของจะให้ ก็ไปหาได้ง่ายขึ้น ของขวัญอาจเป็นก้าวแรกแทนการเอ่ยปากก็ได้
แน่นอนว่าให้ไปแล้วใช่ว่าอีกฝ่ายจะดีใจเสมอ ถ้าอ่านไปถึงว่าคนที่ได้รับตอบกลับอย่างไร ก็จะคิดได้ว่าของขวัญนี้ส่งไปถึงอย่างไร
ไม่ต้องกำหนดของตอบแทนไว้ก่อนก็ได้
ในการซื้อของ เราแลกสินค้ากับเงิน ในการแสดงความยินดีครั้งนี้ ถึงไม่มีสัญญาว่าจะตอบแทนด้วยของราคาเท่ากัน ความรู้สึกก็ส่งถึงกัน
ของที่ให้ กับสิ่งที่ได้รับ ไม่ต้องสมดุลกันด้วยราคาก็ได้ ถ้าตามดูแค่การเคลื่อนไหวของเงิน ก็จะมองข้ามการแลกเปลี่ยนแบบนี้ไป
คำถามที่เกี่ยวข้อง
- ทำไมชิอิคาวะและเพื่อนๆ ถึงทำงาน?เงินเพื่อใช้ชีวิต กับเงินที่อยากใช้เพื่อใครสักคน ลองดูชีวิตที่อยู่ถัดจากการทำงาน
- การสอบวัดระดับถอนหญ้าเป็นระบบที่ยุติธรรมไหม?การได้สอบข้อสอบเดียวกัน กับการได้เตรียมตัวอย่างเท่าเทียมกัน ลองคิดถึง “ความยุติธรรม” สองแบบนี้
- คิดเรื่องความพยายามและโชค จากบ้านของชิอิคาวะเหตุผลที่คนหนึ่งมีบ้าน อธิบายได้ด้วยปริมาณความพยายามอย่างเดียวหรือเปล่า ลองคิดจากฉากการชิงโชค
- ความใจดีของเพื่อนช่วยประคองได้แค่ไหน?การให้กำลังใจ กับการประคองชีวิต ขณะให้ความสำคัญกับการช่วยเหลือกัน ก็ลองคิดถึงขอบเขตที่มันไปถึงด้วย